කුර ගගා එන හැන්දෑ කළුවරට

කියන්නට හිතුනි හිතේ ඇති දුක

මඩ ගද තැවරුනු කය පිරි මැද මැද

අප්පච්චි දැහැනකය ගේ පිල උඩ.....

දෙනුවනින් කතා කර 

නුඹ වටේ කරකැවී..

වදනකුදු නුඹ නොදොඩනා සද..

අම්මේ ඔයා දුකෙන්ද 

නැත්නම් බියෙන්ද

හෙට මා බලන්න එන මනමාළයා

හොයයිද අපේ හතර කොනම

ගොඩලයිද වළලපූ මිනී වල

තමන්ගෙම පාරක් හොයාගෙන

වසන්තය පරිදිම ගිමන් කල

ගලායන සෙන් නදිය නුඹ හට

බ්ලූ වොඩ්කා උගුරක් පෙවූවට

මත් උනේ නෑ නීල දිය කඳ