තුරු හිසින් මෑත් වී අදත් ඉර බැලුවාට 

හිත ඔහේ වැනෙනවා මියැදි ගොක් කොල සේම

මිදුලෙ සුදු වැලි පොළොව වහගත්තු වියළි කොළ

නිහඬවම කියයි නුඹ ආයෙමත් නේන වග

නේක නෙක වර්නෙන් එදා නුබ

හැඩ කෙරූ මගෙ ආදරේ.....

පාරමී දම් පුරා අතිනත ගෙන

බොහෝකල් ගත උනේ....

හඳ අහසට නෑගම් ගොස්

හිනා මවන අඳුරු රෑක

එක තැනකම තැන් දෙකකම

හුස්ම වැටුණු රෝස කැකුළු...

නුරා දෙනුවන් කතා කරනා

අඳුරු මං පෙත්වලද සරනා

මත් බඳුන් හිස් වූ නිමේෂෙට

දෙතොල් අම මී උරා බොන්නා...