හැරගියපු හින්දා

පෙම් මතක රන්ඳා

තනිකමක ඉන්ඳා

පාළුවයි වින්ඳේ

 

සරා සඳ පායපන් මයෙ ගමේ අහස් කුස

වැහි වළාකුළු සේල ඉර ඉරා දෝතින්ම

බතක් නොයිදුනු පැලේ කඳු ඉහත්තාව කොණ

එබී බලපන් සඳේ බිඳුණු උළු මෑත් කර

මල් බරවුණු ගහ වට කොට

ගෙඩි හැදිලා රතු පාටට.....

පුංචි කැකුළු මිණිබිරියට

කන්නට පලවැල රසයට...

බෝධිය සරණ කර

නවග්‍රහ ශාන්තිය මුමූණන

ඇයට පියයුරු පිළිකාවක් 

පාත අත්තේ එල්ලු කොඩියේ

සෙත් පතා තිබුණා