නොලියා ඉන්නෙ කොහොමද කවියක් මූට

ලියලා වැඩක් නෑ මූ නැතිවුණු දාට

මොකටද ප්‍රමාදය තව එහෙනං ඊට

මිනිහයි කළු රංජි හදවත සුදු පාට

 

තිබුණේ හැමවිටම හිත හොද අදහස්ය

පොතපත සැලකුවේ අයුරින් අගහස්ය

නෑ බෑ වචන දෙක ළග ඔහු අනලස්ය

ලෙල්ලට කෙලවුණත් මුහුණේ මදහස්ය

 

ජේ.වී.පී.එකට බොක්කෙන් දුන් ගැම්ම 

හැත්තෑඑකේ අරගලයෙත් වැඩ දැම්ම

නොහිතා දෙපාරක් පනිනා හැටි පිම්ම

කොයි දේටත් ඉතිං ටික ටික ඇත ඇම්ම

 

ඔහුටම කියා ගහගත්තේ නැත පොදිය

අනුනට කරන එකමයි මිනිහගෙ සුදිය

ඒකම තමයි මේ ⁣කළු රංජිගෙ විදිය

සහයට ඩැනී ටූ සයිලන්සර් පැදිය

 

තව තතු විත්ති ලිව්වොත් නම් මහ පොතකී

කාටත් කළේ පුළුවන් හැටියට සෙතකී

ඇත්තේ ගොඩක් උන් ළග නැති ලොකු හිතකී

ඔහු හා ඇසුර මිහිරෙන් පිරි මදුවිතකී

 

- ප්‍රියන්ත කොඩිප්පිලි 

කඳු හිතක් දුර ඉඳන්

මුහුදට පෙම් කලේ

ඇල දොල ගංගා ය

තෙත හාදු ගෙන ගියේ

පුරහඳට කවි ලීවා

රෑ නින්ද නොබලාම

පා කෙරුව හාදුවත් 

සුළඟ ළඟ නැවතිලම