පශ්චාත් යටත්විජිතකරණ ලාංකීය ඉතිහාසය යනු ආර්ථික හා වාර්ගික සමානාත්මතාවය තුළින් රාජ්‍යය හැඩ ගැන්වීමට සිදු කරන ලද ජනතා අරගල කෲර ලෙස රාජ්‍යය විසින් මර්දනය කර දැමීමේ ඉතිහාසයයි. 1971 දී හා 1987 - 89 කාලයේදී දකුණේදී ඇති වූ ආර්ථික නිදහස සදහා වූ පීඩිත කැරලි තලා දැමුවාක් සේම වර්ෂ 30 කට අධික කාලයක් උතුරේ ජනාතව විසින් ජාතික නිදහස උදෙසා නගන ලද හඩද තලා දැමූවේ රාජ්‍යය සතු දරුණතම මර්දනීය උපක්‍රම භාවිතා කරමිනි. ඒ ඉතිහාසය විසින් අපට උරුම කර දී ඇත්තේ ප්‍රචණ්ඩත්වය, ම්ලේච්ඡත්වය හා අතුරුදහන් කරන ලද සාමූහික අපේක්ෂාවයි. සමාජයක් ලෙස එම අශිෂ්ටත්වය අපි අභිබවා යා යුතු වෙමු. 2009 දී අවසන් කරන ලද යුද්ධයේ අවසන් කාලයේදී තම අත් දෙකෙන් රජයේ හමුදාවට භාර කරන ලද තම දරුවන් සොයන මව්වරුන්ගේ හඩට අප සවන් දිය යුත්තේ ඒ නිසාවෙනි. රජයට භාර වූ ඔවුන් සිදූ වූයේ කුමක්ද යන්න උතුරේ ඒ අම්මාවරු සමග අපද එක හඩින් ඇසිය යුතුයි. ඉතිහාසය විසින් සිදු කරන ලද අපරාධ නැවැත්වීමට අප සමත් නොවූයෙමු. නමුත් මරණයට දක්කන ලද දූ පූතුන් පිළිබද මේ අම්මාවරුන්ගේ සිත් තුළ ඇති වරදකාරීබව සමාජයක් ලෙස අපි බෙදා ගත යුතුයි. ඉතිහාසය පුරාවට අතුරුදහන් කරන ලද යහපත් සමාජයන් ගැන හීන දුටු එම ගැහැණුන් සහ පිරිමින් වෙනුවෙන් හෘද සාක්ෂියක් ඇති මිනිස් සමාජයක් ලෙස අපි නැවත ඉපදෙමු. 

යහපාලන ආණ්ඩුවේ දෙවර්ෂපූර්ණය සමඟ එහි දේශපාලන යථාර්ථය සම්බන්ධයෙන් සමාජ කතිකාවක් සිදුවෙමින් තිබේ. දේශපාලන වෙනසක් වෙනුවෙන් දුන් පොරොන්දු හා ආණ්ඩු බලය මගින් කළ කී දෑ එහිදී මූලික වශයෙන් කතා බහට ලක්වේ. රාජපක්ෂ පාලනයට එරෙහිව සකල බලවේග ඒකරාශි වූ වේදිකාව වෙනුවට නව දේශපාලන සන්ධාන බිහිව ඇත. මේ වටපිටාව තුළ නව සමාජ ව්‍යාපාරයක අවශ්‍යතාව හා මෙතෙක් හඬ නැගූ බලවේගවල දේශපාලන චර්යා රටා ගැන සාවධාන වීම වැදගත් යැයි සිතමි.

ලංකාවේ මෙතෙක් ක්‍රියාත්මක කළ සංවර්ධන ව්‍යාපෘති අතුරින් වැඩි ම පාරිසරික හා කෘෂි වගා බිම්  විනාශය මෙන්ම වැඩි ම ජනතාවක් අවතැන් කළ ව්‍යාපෘතිය වන්නේ උමා ඔය බහුකාර්ය ව්‍යාපෘති යයි. මෙම ව්‍යාපෘතියේ භූගත උමං කැණීම හා වේලි ඉදිකිරීම ඇතුළු සංවර්ධන කටයුතු හේතුවෙන් බදුල්ල හා මොනරාගල දිස්ත්‍රික්ක දෙකට අයත් බණ්ඩාරවෙල, හාලි ඇළ, වැලිමඩ, ඌවපරණගම, ඇල්ල හා වැල්ලවාය යන ප‍්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශවල ජීවත් වනපවුල් 7450ක් පමණ මේ වන විට බලපෑමට ලක් ව අවතැන්ව සිටී. භූගත උමං කැණීමෙන් ඇති වී තිබෙන මහා ජල කාන්දුවීම් හේතුවෙන් ළිං ඇතුළු ජල මූලාශ‍්‍ර සම්පූර්ණයෙන් ම සිදී ගොස් දැවැන්ත ජල අර්බුද උද්ගතවීම, කුඹුරු ඇතුළු ගොවි බිම් විනාශ වීම හා භූමිය අස්ථාවර වීමෙන් නිවාස හා දේපල විනාශ වී බොහෝ ජනතාවක් අවතැන් වීම සිදු ව තිබේ.එපමණක් නොව ව්‍යාපෘතියේ ඉදිකිරීම් කටයුතු ස`දහා ගොවි බිම් ඇතුළුව ජනතාවගේ ඉඩම් අත්පත්කර ගැනීමෙන් සෘජුව අවතැන් වූ ජනතාවට මෙතෙක් ප‍්‍රමාණවත් වන්දි ගෙවීමක් සිදු කර නොමැත. නැවත පදිංචි කිරීමේ අක‍්‍රමිකතා හා අවතැන් වූ ගොවි ජනතාවට විකල්ප ගොවි බිම් ලබා නොදීම ඇතුළු ගැටලු බොහොමයකට මේ වනවිට ජනතාව මුහුණ දීසිටී. මීට අමතර ව උමා ඔයේ පුහුල්පොළ හා මහතැටිල්ල ජලාශ ඉදි කිරීම හේතුවෙන් පහළ ප‍්‍රදේශයට ජලය ගලා යාම සීමා වීමෙන් උමා ඔයේ පහළ පිහිටි බත්මැඩිල්ල මහා වාරි ව්‍යාපාරය ඇතුළු ව කුඩා අමුණු යටතේ උමා ඔයේ ජලය ලබා ගෙන ක්‍රියාත්මක වන සුළු වාරි ව්‍යාපෘති 19 කට හා මහවැලි ව්‍යාපාරයේ ගොවි බිම් වලට ජලය සීමා වීමෙන් ගැටලු ගණනාවකට ඉදිරියේ දී ගොවි ජනතාවට මුහුණ දීමට සිදු වේ.

යශෝධරා සහ සිදුහත් ජීවිත කතාව අපේ පරම්පාවෙ සිල්ලර ප්‍රේමකතා අත්දැකිම් එක්ක පටල ගන්න ගියාම , අපිට හිතෙන්නෙම සිදුහත් යශෝධරාව දාල ගියා කියල.

ඉතිං යශෝදරාටත් ඔය ගමන සිදුහත් එක්ක යන්න තිබුනනෙ.. කියල හිතල වෙනස්ම ශ්‍රද්ධාවක ඉන්න අය සමාජයෙ නැතුවාම නොවෙයි. එහෙම වුනානම් සිදුහත්ට දුෂ්කර ක්‍රියා කරන්න ඇය ඉඩ දෙන්නෙ නැ. ඇය සිදුහත්ට පලවැල කඩන් ගෙනත් දේවි. වැස්සට හිස වසන්න මුචලින්ද ( නයෙකි ) මොකටද , ඇය සිද්ධාර්තට සෙවන සදාවි.මාර පරාජය මොහොතෙ යශෝදරා ලග හිටිය නම් මාර දූවරුන්ට කිට්ටුවෙන්න ඉඩක් කොයින්ද ., ⁣