ටික්...ටික්...හඬින් තත්පර කටුව කැරකෙනු නෑසුනත් මම සිතින් එම ශබ්දයට ඇහුම්කන් දුනිමි. විදුලි පංකාවේ මඳ චලනයට මේසය මත වූ කඩදාසි කිහිපයක් පියෑඹීමට අසාර්ථක උත්සාහයක් දරයි. හරියටම අඩපණ වූ සමනලුන් මෙන්.මට නිදිමතක් දැනුණි.දෑස් වසාගෙන නිදාගන්නට තිබුණා නම් හොඳය.වෛද්‍යවරයා මදෙස බලා සිටී. හරියට මාගේ ශරීරාංග තුළ රෝග නිධානය ලියැවී ඇත්තාක් මෙනි. ලියවිලා තියෙනවානම් ඉතින් කියවගන්නේ නැතැයි.

පසුගිය සතියේ අවසන් වුණු iifa සිනමා සම්මාන උළෙලෙදි හොදම චිත‍්‍රපටය හැටියට තේරුණේ කබීර් ඛාන් අධ්‍යක්ෂණය කළ ‘බජ්රංගි බයිජාන්’ චිත‍්‍රපටයයි. මේ චිත‍්‍රපටය මීට මාස කිහිපයකට පෙර මං බලපු වෙලාවෙත් ඒ ගැන මෙහි සටහනක් තැබුවා. 'බජ්රංගි බයිජාන්' මට හිතෙන්නේ ජනපි‍්‍රය සිනමා ශානරය ඇතුළේ උත්කෘෂ්ට සිනමා කෘතියක් (masterpiece එකක්) හැටියටයි. එය සිනමාව හුදෙක් ''කලාවක්'' කියන තැනින් එළියට ගිහින්, ඉන්දියාවේ ජීවත්වන බහුතරයක් වන අතිශය සාමාන්‍ය පේ‍්‍රක්ෂකයාද සිනමාවේම කොටසක් හැටියට සලකමින් ඔවුන් සමග සමාජ, දේශපාලනික කාරණා රැුසක් සම්බන්ධයෙන් සන්නිවේදනයක යෙදෙන චිත‍්‍රපටයක්. ඒ සදහා අපූරු සිනමා භාෂාවක් ගොඩ නගන චිත‍්‍රපටයක්.

කිසිවක් මල් පියලි මතින් නූපදිති.එය දනිමි.මට මෙන්ම ඔබටද ඔබේම වූ කතාවක් තිබේ.හොඳ හෝ නරක ඕනෑම මානුෂීය හැඟීමකම කතාවකි.මම එයිනුත් ඔබ්බට යමි.බලන්න ,,,අර අහසටද කතාවක් තිබේ.පුංචි තාරකාවකට මෙන්ම ගහකින් ඉඳී බිම වැටෙන කොළයකටද තමාගේම කතාවක් තිබේ.ගහකට,ගලකට ,මූදු රැල්ලකට........සියළු තැන්හී වෙලී වැතිරී ඇත්තේ ඔබත් මාත් කිසිදා නොඇසූ කතාවකි.ඒ කතාවේ සෑම සෛලයක්ම විනිවිඳීමේ අනූපම කුසලතාවයක් ඔබ සතුද?...සංකීර්ණ මානව ජීවිතයක ඇතුළු හා පිට කවයන්හි නිවැරදි අනු පිටපතක් ඔබට නිමවිය හැකිද?...ඔබගේ පරිකල්පනීය සීමාවේ අනන්තය කොහිද?...අරුචි විය හැකිය.එහෙත් යතාර්ථය මෙයයි.ඔබ සවන්දෙන්නෙකි.මැදිහත් කරුවෙකු නොවේ. කිසිවෙක්

 

සුරංග දේශප්‍රිය කටුගම්පල අධ්‍යක්ෂණය කළ FOR A SON (පුතෙකුට)  ඉතාලි සිංහල චිත්‍රපටය 52 වන Pesaro සිනමා උළෙල නියෝජනය කිරීමේ අවස්ථාව උදාකරගෙන තිබේ .