'ගෙදර වැඩ....මගේ තාත්තා.....'අලුත් ටීචර් ලොකු අකුරින් කලු ලෑල්ලේ ලිව්වා.
 
  "අද බුද්ධාගමට ඉගැන්නුවේ තාත්තාට වඳින ගාථාව.....අපි තාත්තලා ගැන ගොඩක් කතා කලා. ඉතින් ගෙදර වැඩට  තාත්තා ගැන රචනාවක් ලියන්න ඕනෙ. පිටුවක් පිරෙන්න ලියන්න ඕනෙ." අලුත් ටීචර් විස්තර කලා.
 
"සිරිමල්ට ගේන්න වෙන්නෙ හිස් පිටුව තමා." ජයලතා විනීතාට කසු කුසුවෙන් කියන හැටි සිරිමල්ට ඇහුනා.
 
"අප්පා නැති එකා!" ජයසුමනත් පිටිපස්සේ ඉඳන් ඒකට ඔලොගු තිබ්බා.
 
"අවජාතක!" සුමනසීලිත් 'චිකිස්' ගාලා හිනා වෙන ගමන් කතාවට එකතු වුණා.
 
"මං මොනවද ලියන්නේ? මට තාත්තා නෑ!" සිරිමල්ට පුටුවෙන් නැගිටලා කියන්න හිතුණා.
 
'ආයෙ මොකටද?' සිරිමල් හිතුවා.
 
'මම මේ වෙලාවෙ ඕක කීවොත් පන්තියේ ළමයි අලුත් ටීචර්ට දාහක් දේ කියාවි. අලුත් ටීචර්ට මාවත් එපාවේවි!'
 
ඉස්කෝලෙ ඇරිලා ගෙදර එන්කොටත් සිරිමල්ට මග දිගට මතක් වුනේ රචනාව ගැන.
 
'අලුත් ටීචර් මට තාත්තා නෑ කියලා දන්නෙ නෑ නොවැ. හෙට උදේම ඉස්කෝලෙට ගිහින් මේ ගැන ටීචර්ට කියනවා.' සිරිමල් හිත හදා ගත්තා.
 
 සිරිමල් ගෙදර යනකොට අම්මත් වත්තෙ වැඩ ඉවර කරලා ගෙදර ඇවිත්. සිරිමල් කුස්සියට ගිහින් හිරමං කොටේ උඩ ඈඳි ගත්තා.
 
"ඉඳා කාහං!"නිල්පාට බෙලෙක් පිඟානට බත් එක බෙදපු අම්මා බත් පිඟාන සිරිමල්ගේ අතට දුන්නා.
 
 බත් එක දැක්කා විතරයි සිරිමල්ගේ මූණට ලොකු හිනාවක් මෝදු වුනා.
 
"අම්මා බොම් බිලි හදලා."සිරිමල්ගේ හිනාව දැකලා අම්මාටත් හිනා.
 
බත් එකට  බොම් බිලි කරවල කෑල්ලක් තෙල්දාලා තියනවා නම් සිරිමල්ට ඊට වඩා දෙයක් නෑ. ඒත් අම්මා වැඩිය කැමති නෑ බොම් බිලි තෙල්දාන්න.
 
"ඕක තෙල් දානකොට මුලු ගමටම ගන් දස්සාරයි...." අම්මා කියන්නේ එහෙමයි.
 
"හැබෑට උඹ කැමති වෙන කෑමක් ඇත්තෙම නැද්ද?" එහෙම කීවට අම්මා පොලට ගියොත්  බොම් බිලි ගන්නවාමයි.
 
අම්මත් නොකන නිසා ඒ ටික සිරිමල්ට දවස් කීපෙකට ඇති.
 
අම්මා උණු අලු පල්ලෙ දාලා හදන බොම් බිලි බැදුමත් නරක නෑ. අම්මාත් කැමති ඒ විදිහට හදන්න. එතකොට ගඳ අඩුලු. ඒත් සිරිමල් කැමති බොම් බිලි තෙල්දාලා කන්න. ආස විදිහට එපායැ හදලා දෙන්න. ඉතින් අම්මත් සිරිමල්ට බොම් බිලි තෙල්දාලා දෙනවා.
 
"උඹට ඕනෙනං ගනිං. තව තියනවා හට්ටියේ!"
 
 සිරිමල්ට මතක ඇති කාලෙක ඉඳන් මේ පැල්කොටේ හිටියෙ සිරිමලුයි අම්මයි විතරයි.අම්මා සිරිමලුත් අරන් මේ ගමට ඇවිත් තියෙන්නෙ සිරිමල් ඇච්චා කාලෙදිලු.
 
සිරිමල් දන්න හැටියට නම් සිරිමල්ලාට නෑදෑ වෙන කෙනෙක් අහල් ගම් හතක්වත් නෑ.මුලින් කීවා වගේ මතක ඇති කාලෙක ඉඳලා සිරිමල්ට හිටියේ අම්මා විතරමයි.
 
සිරිමල්ලා ඉන්න පුංචි ගේ කෑල්ල අම්මාට අයිති එකක් නෙමේ. කාලයක් තිස්සේ වහලා දාලා තිබුණ මේ ගේ කෑල්ලට අම්මා මාසෙකට ගානක් ගෙවනවාලු. ඒත් අයිතිකාරයාට පින්සිද්ද වෙන්න අව්‍ රුදු හයක් වෙනවා තාම සතයක්වත් වැඩි කරලා නෑ.
 
ගෙවල් කුලී ගෙවන ගමන් ගෙවල් අයිතිකාර මොරවක හාමිනේට අම්මා හැමදාම පින් දෙනවා.
 
"වහල තියන ගෙදරනේ බං. පාලුවට යනවට වඩා කවුරු හරි  පදිංචි වෙලා ඉන්න එක කොච්චර දෙයක්ද?"මොරවක හාමිනේ හැමදාම එහෙම කියනවා.
 
අම්මාට මොරවක හාමිනේ මුණ ගැහිලා තියෙන්නේ සිරිමල්වත් උකුලේ ගහගෙන වැඩක් හොය හොයා ගම පුරා ඇවිදිද්දි.
 
මොරවක හාමිනේලාගේ පං කොටුවේ වැඩත් ලැබිලා, ඉන්න තැනක් නෑ කීවාම බොහෝම අඩු කුලියකට ගේත් ලැබිලා!
 
ඇත්තම කීවොත් නිකං හිටපල්ලා කීවට අම්මා ඒකට කැමති වෙලා නෑ.
 
  සිරිමල්ගේ අම්මා බොහෝම දහිරවන්ත මනුස්සයා. සිරිමල්ව එක වේලක් බඩගින්නේ තියලා නෑ. ඇඳුම් පැලඳුම් ගැන කියන්න තියෙන්නෙත් ඒ ටිකම තමා.
 
සිරිමල්ට මතක ඇති කාලෙ ඉඳන් සතියේ දවස් හතේම අම්මා වැඩට යනවා. කවුද වැඩට කතා කරන්නෙ කංකෙදිරි නොගා වැඩට යනවා.
 
පොල් අහුලන්න, පං කපන්න, උයන්න, ගෙවල් සුද්ද පවිත්තර කරන්න, කිරි කපන්න.......කොට අදින්න එන්න කීවා නං ඒත් යයි.
 
සමහරු කඩප්පුලි කතා කීවා තමයි. ඒත් අම්මා නෙමේ තුට්ටුවකටවත් ඒ කතා මායිං කොලේ.
 
සමහරු සිරිමල්ගේ තාත්තා ගැනත් එක එක කතා කීවා. ඒත් තාත්තා කවුද කියලා දැනගන්න සිරිමල්ට මහා ලොකු උවමනාවක් තිබුණෙත් නෑ.
 
එක අතකට නෑම කියන්නත් බෑ. ඒක දැනගන්න ඕන කියලා හිතුන දවසුත් තිබුණා.
 
දවසක් අම්මත් එක්ක නාන්න ලිඳට ගිය වෙලාවක වතුර පනිට්ටුව ලිඳට වැටිලා ඒක ගන්න ගිහින් සිරිමලුත් ලිඳට පතබෑ වෙච්චි!
 
 අම්මාත් මර හඬ දීගෙන ලිඳට පැන්නා. අම්මාගේ ලතෝනිය ඇහිලා මිනිස්සු දුවගෙන එනකොට අම්මා සිරිමල්ව බේරගෙන ඉවරයි.
 
"අනෙ අප්පේ තාත්තත් නැති අහිංසකයා!" කවුදෝ ඒ වෙලාවේ කියනවා සිරිමල්ට ඇහුනා.
 තාත්තා කවුද කියලා අම්මගෙන්  අහන්න ඕනෙ කියලා සිරිමල්ට හිතුනත් ඒක එහෙමම  අමතක වෙලා ගියා.
 
ඉස්කෝලෙ  යන්න පටන් ගත්තට පස්සෙ නං කොල්ලො  කෙල්ලො සිරිමල්ට තාත්තෙක් නැති එක ගැන් කට කැඩිච්ච කතා ඕනෑ තරම් කිව්වා.
 
අප්පා නැති එකා කිව්වා.
 
අවජාතකයා  කිව්වා.
                                                                                                                                                                                                     
අම්මා වේස කමේ ගිහින් හදා ගත්ත එකා කියලත් කිව්වා.
 
 හිතට දුකක් දැනුණත්  සිරිමල් මේ කතා මහා ලොකුවට ගනන් ගත්තෙත් නෑ.
 
සිරිමල්ට 'අප්පා නැති එකා' කියලා හැම තිස්සෙම ඔලොක්කුවට කතා කරන ජයසුමනගේ තාත්තා හැමදාම ගෙදර එන්නේ හතර ගාතෙන්. ඒ ඇවිල්ලත් ගමටම ඇහෙන්න කුණු හරුප කිය කියා කෑ ගහනවා. ජයසුමනගේ අම්මා ජයසුමනලාට කන්න දෙන්න ගමටම ණය වෙනවා. දවසක් සිරිමල්ගේ අම්මාගෙනුත් කීයක්දෝ ඉල්ලා ගත්තා.
 
'අම්මා වේස කමේ ගිහින් හදා ගත්ත එකා' කියල සිරිමල්ට කියන සිරිල්ගෙ තාත්තා හිරෙන් නිදහස් වෙලා ආවෙ මේ ලඟදි. ඒ ආව කියලත් වගතුවක් නෑ. බීඩි බිබී ගම පුරා ඇවිදිනවා. සිරිල් අඳින්නෙ ඇඳුම් නෙමෙයි කඩමාලු.
 
 සිරිමල්ට හිනාවෙන ජයලතා අඳින ඇඳුම ලිපට දැම්මත් පිච්චෙන එකක් නෑ. ජයලතාටත් තාත්තෙක් ඉන්නවා. කම්මැලි කමට  ඔහේ ගෙදරට වෙලා ඉන්නවා. ළමයි අපා දුක් විඳිනවා.
 
එහෙව් තාත්තලා මොටද මං අහන්නේ? සිරිමල්ට හිතෙන්නේ එහෙමයි.
 
  සිරිමල්ට ඉස්කෝලෙට අඳින්න ඇඳුම් දෙකක් තියනවා. ගෙදරට අඳින්න ඇඳුම් දෙකක් තියනවා. අම්මා ඒවා වෙලාවට හෝදලා, පොල්කටු ඉස්ත්‍රික්කෙන් මැදලත් දෙන හින් දා සිරිමල් ඉස්කෝලෙ යන්නෙ කිරි කොකා වගේ. කාලයක්  තිස්සේ ඉස්කෝලෙට දැම්මේ රබර් සෙරෙප්පු වුණාට අම්මා කිරි කපලා ලැබුණු සල්ලි වලින් අලුත් සපත්තු දෙකකුත් අරන් දුන්නා.
 
 පොත් බෑග් එක අරන් දුන්නේ නම් නියදගල නෝනා. අම්මා නියදගල වලව්වේ වැඩට යනකොට ගෙදර හිටියොත් සිරිමලුත් යනවා. එහෙ සුදුපාට බූල් බල්ලෙක් ඉන්නවා. ඒ බල්ලා එක්ක සෙල්ලං කරන්න සිරිමල් කැමතියි. ඔන්න ඔහොම ගිය වෙලාවක තමයි නියදගල නෝනා පොත් බෑග් එක  දුන්නේ.
 
 "අනේ පේමෝ තාත්තෙක් නොහිටියට උඹ මේ කොල්ලව හොඳට චාලිත්තරේට හදලා තියනවා."  බෑග් එක අතට දෙන ගමන් නෝනා සිරිමල්ගේ ඔලුව අතගාලා කියුවා.
 
"අනේ නෝනා මට පුලුවන් උපරිමෙන් මම ඔය කොල්ලාව හදා ගන්නවා" අම්මාත් කීවා.
 
 මොන හේතුවකටද මන් දා සිරිමල්ට එදා අම්මාගෙන් තාත්තා ගැන අහන්න හිතුණා.
 
හැමෝගෙම කටේ තියෙන්නේ තාත්තා!
 
තාත්තා..... තාත්තා....තාත්තා....
 
"කෝ අම්මේ මගේ තාත්තා?" එදා නියදගල වලව්වේ ඉඳන් එන අතර මගදී සිරිමල් අම්මාගෙන් ඇහුවා. අම්මා ටික වෙලාවක් ඇස් ලොකු කරගෙන සිරිමල් දිහා බලන් හිටියා.ඊලඟට හීන්සිරුවේ මෙහෙම කීවා.
 
"උඹේ අම්මත් මම! උඹේ තාත්තත් මම!"
 
එකපාරටම  හීං හිනාවක් සිරිමල්ගේ මූණට මෝදුවුණා.සිරිමල් හිස් පිඟාන මේසෙ උඩ තියලා කළේ වහලා තිබුණු පොල් කට්ටටම වතුර එකක් නවාගෙන බීගන බීගන ගියා.
 
"කොහෙද බන් ඔය ආස බූත කඩාගෙන දුවන්නෙ?"අම්මා බෙරිහන් දුන්නා.
 
සිරිමල් පොත්බෑගයෙන් ගෙදර වැඩ පොත එලියට ගත්තා.
 
"මගේ තාත්තා..." පිටුවේ උඩින් මාතෘකාව ලිව්වා.
 
" මගේ තාත්තාද මගේ අම්මාය."ඒ පළවෙනි වාක්‍යය.
 
'දැන් ඉතින් පිටුවක් නෙමේ පිටු දෙකක් වුණත් පුරවන්න බැරියැ.' සිරිමල්ට හිතුණා.
 
-ශ්‍රීපාලි කොටුවැල්ල ගේ නිර්මාණයකි.

(උපුටා ගැනීම අඩයාලම පිටුව)

ක්‍රැකටෝවා යනු ඉන්දුනීසියාවට අයත් කුඩා දිවයිනක් වන අතර ජකර්තා නුවර සිට කිලෝ මීටර් 100ක දුරින් පිහිටා තිබේ.1883 අගෝස්තු මස ක්‍රැකටෝවා හෙවත් කරකට්ටු හි දී ඇතිවූ මේ දරුණු විනාශයෙන් මිනිසුන් 360000 කට අධික සංඛ්‍යාවක් මිය ගිය බව වාර්තා වූ අතර වත්මන් ලෝකයේ සිදුවූ දරුණුතම යමහල් විදාරණය  මෙය බව පැවසේ.

එමෙන්ම මෙහි සුවිශේෂිත්වය වන්නේ මෙම පිපිරුම නිසාවෙන් ලෝක සිතියමේ එම ප්‍රදේශයද වෙනස්වීම් වලට බඳුන් කිරීමට සිදුවීමයි.පොම්පෙහි  විසුවියස් පිපුරුමට පසු සිදුවූ විශාලතම ගිණි කඳු විදාරණය වන්නේ ක්‍රැකටෝවා විදාරණයයි.

A /HRC /46/20 හි අඩංගු කරුණු ගැන සරල විශ්ලේෂණයක් කොටස් හතරකින් ලියා දැක්වීමට සිතුවේ එක සටහනකින් දීර්ඝ ලෙස සාකච්චා කරන්නට නොහැකි නිසාය.එම සටහන් මාලාවේ පළමු සටහන මෙයයි.

මේ මොහොතේ ලෝකයේ විශාලතම විරෝධතා ව්‍යාපාරය දියත් වන්නේ අපගේ දොරකඩ ඉදිරිපිටය. ඒ දැන් මාස තුනක් තිස්සේ අඛණ්ඩව ඉදිරියට යමින් තිබෙන ඉන්දීය ගොවීන්ගේ මහා නැගී සිටීමයි. ජනවාරි 26 වනදා දස දහස් ගණනින් නව දිල්ලිය කරා පැමිණි ගොවි විරෝධතාකරුවෝ ඉන්දීය ජන රජ දිනයේ අවධානය සම්පූර්ණයෙන්ම තමන් වෙත යොමු කරවා ගැනීමට සමත් වූහ. මෝඩි ආණ්ඩුවේ සංශෝධිත පුරවැසි පණතට එරෙහි මෑතකාලීන විරෝධතා ව්‍යාපාරයේ මෙන්ම වත්මන් ගොවි අරගලයේද සුවිශේෂී ලක්ෂණයක් වන්නේ විරෝධතාකරුවන්ගේ (ග්‍රාම්ස්චියානු අරුතින්) "ජාතික-ජනතා" පදනමක් පැවතීමයි. සටන් වැද සිටින්නේ භාරත දේශයේ පොදු ජනතාවයි. හින්දූත්වවාදී අන්තවාදී පණත්වලට එරෙහි සිසු ජන ව්‍යාපාරය සේම නව-ලිබරල් කෘෂිකාර්මික පණත්වලට එරෙහි ගොවි ජනයාද පවසන්නේ තමන් දේශප්‍රේමීන් බවයි. ජනරජ දින උද්ඝෝෂණයේ යෙදී සිටි ඇතැම් ගොවීන් ඉන්දීය ධජය පැළඳ සිටියහ. ඔවුන්ගෙන් මූර්තිමත් වන්නේ ඉන්දීය පොදු ජන සංස්කෘතිය තුළට මුල් බැසගෙන තිබෙන ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සම්ප්‍රදායන්ය. මහජන අවකාශයන් යළිත් මහජනයා විසින් අත්පත් කර ගනු ලැබීම සංකේතවත් කරමින් ඔවුන් නව දිල්ලියේ ලැගුම් ලා ගත්හ; ජනරජ දිනයේ මූලධාර්මික අරුත සිහි ගන්වමින් දිල්ලියේ ඓතිහාසික රතු බලකොටුවට ඇතුල් වූහ. මෝඩිගේ චානක්‍ය ලෙස හැඳින්වෙන අභ්‍යන්තර කටයුතු ඇමති අමිත් ෂා විසින් මෙහෙයවෙන පොලිස් බලකායන් මේ මහා ජනතා නැගී සිටීම ඉදිරියේ අසරණභාවයට පත්ව තිබේ.

උඩවලව ජාතික වනෝද්‍යානයත් බොගහ පටිටය හා සෙරගුණේ වනාන්තරයත් යා කරන දහයියාගල අලි මාංකඩ වගාවන් සදහා නිදහස් කිරීමට මෙි වන විට උත්සහ කරමින් සිටී.

ඒය ගමිමිුන්ගේ ඉල්ලීමක් ලෙස ඉදිරිලපත් කිඍිමට බලාපොරොත්තු වන අතර මෙි ඉඩමි බෙිදා දිම සිදු කරන්නේ පසුගිය මැතිවරණ සමයේ ජන්දය ලබාදුන් අයට සන්තෝසමික් ලෙසය  හා ප්‍රදේශයේ ගංජා හෙන් හා ගස් ජාවරමි කරුවන්ගේ අවශ්‍යතාවයට අනුවය.

 
2020 අගෝස්තු මසදී අමෙරිකා එක්සත් ජනපදයේ විද්‍යාඥයින් කණ්ඩායමක් තමන් අත්පත් කර ගත් විප්ලවීය සාර්ථකත්වයක් ගැන නිවේදනය කළේය. ඒ Neuralink නමැති විද්‍යාත්මක පර්යේෂණ සමාගම නියෝජනය කරමිනි. එහි ප්‍රධානියා වන එලන් මස්ක් ප්‍රකාශ කළේ ඌරෙකුගේ මොළයට සවි කළ යන්ත්‍රයක් ඔස්සේ එම මොළයේ ක්‍රියාකාරීත්වය පරිගණයක් මගින් කියැවීමට හැකි බවයි. මස්ක් තම පර්යේෂණාගාර ඌරා හොඳ සෞඛ්‍ය තත්ත්වයෙන් සහ සතුටින් සිටින බවද පැවසීය. "ඌරා සතුටින් සිටින බව මස්ක් දැන ගත්තේ කෙසේදැයි" ශිෂෙක් උපහාසාත්මකව ප්‍රශ්න කරයි! මේ ප්‍රශ්නය තුළම පිළිතුරක් ගැබ්ව තිබේ. සතුන්ගේ මොළයේ ක්‍රියාකාරීත්වය යාන්ත්‍රිකව කියැවීමට ප්‍රයත්න දරන විද්‍යාඥයින් දැන් තමන්ටම දේවත්වය ආරෝපණය කර ගනී. තම විෂය වස්තුව වන ඌරා සතුටින් සිටින්නේදැයි නිශ්චය කිරීමේ බලය ඔවුන් සතුය. 

ආර්ථිකය යනු මිනිසුන් එකිනෙකා හා ගැට ගසා ඇති අදෘශ්‍යමාන හස්තයකි. එය මහා ප‍්‍රබලත්වයක් ගනී. අද වන විට සකල මිනිස් වර්ගයාගේ ම මිනිස් මනෝභාවයන් හැඩගස්වා ඇත්තේ ආර්ථිකය විසිනි. එහි විශේෂත්වය වන්නේ එය කිසිවෙකුගේ අනුදැනුමෙන් හෝ මෙහෙයවීමෙන් තොරව ක‍්‍රියාත්මක වීමත් ඊට අනුගතව සිය`ඵ මානව ප‍්‍රාණීන්ට ම කටයුතු කිරීමට සිදුවීමත් ය. වෙනත් ලෙසකින් කිවහොත් නහය විදීමෙන් නාස් ලණුවක් දමා ගවයා කරත්තයක බැඳ අවශ්‍ය තැනකට ගෙන යා හැක්කේ යම් සේ ද ආර්ථිකය නමැති නාස් ලණුවෙන් මිනිසුන්ව ද කිසියම් දිශාවකට ගෙන යන්නේ ය. දිය මතුපිට වන් ඔරුවක ඉරණම රළ මත තීරණය වන්නා සේ මිනිසාගේ ඉරණම ද ආර්ථිකය මත තීරණය වේ.

 

මාක්ස්වාදීන් වන අප ආර්ථික ක‍්‍රියාවලිය වෙනස් කිරීමෙන් හා පාලනය කිරීමෙන් මිනිසාගේ අනාගතය වෙනස් කරගත හැකියි විශ්වාස කරන්නේ මෙනිසා ය. ප‍්‍රථම කොටම මිනිසුන් මානුෂික විය යුතු ය. එහෙත් අද අප අත්දකින්නේ කුමක් ද? මිනිසුන් කොටසක් මිනිසුන්ගේ ම රුහිරු හලා දමමින් හා පෙලා දමමින් සත්ව චර්යාවන්ටත් වඩා පිරිහුණු තත්වයකි. මු`ඵ මහත් විශ්ව සමාජය   පුරා ම ඇත්තේ අනවරත ගැටුම් ය. පළිගැනීම් හා වෛරයේ සුළං සදිසාවෙන් ම ඇදී එයි. ලෝකයේ ආහාර අවශ්‍යතාවය ද ඉක්මවා නිෂ්පාදනයක් අත්පත් කරගෙන තිබිය දීත් දිනකට ලොව පුරා  25000 කට අධික ජනකායක් බඩගින්නේ මියැදෙන්නේ මෙනිසා ය. ¥ෂණ, මංපැහැරීම්, මිනීමැරීම් මෙන්ම ජන ඝාතක යුද්ධ ඇවිලී ඇත්තේ මෙනිසා ය. පීඩිත මානසික ආතතියකින් යුක්ත වූ මිනිස් ප‍්‍රජාවක් ශේෂ වී ඇත්තේ මෙනිසා ය. ජීවත් වීමට සරිලන රැුකියාවක් නොමැතිව මහම`ග කෝටි සංඛ්‍යාත ජන ප‍්‍රජාවක් විවිධ උපද්‍රවයන්ට ගොදුරු වන්නේ මෙනිසා ය. ගණිකා වෘත්තියේ යෙදෙන එවැනිම වූ වනිතා පරපුරක් බිහිව ඇත්තේ එනිසා ය. මත්කුඩු, මං පැහැරීම්, කුලී ඝාතක ප‍්‍රජාවන් බිහිව ඇත්තේ ද එහි ම ප‍්‍රතිඵලයෙනි. ලෝකයේ පුද්ගලයින් 7 ක ගේ ධනයට ලෝකයේ රටවල් හරි අඩක ආර්ථික වටිනාකම සමාන වී ඇත්තේ මේනිසා ය.

 

ලෝක ජනගහනයෙන් 20% ක ගේ ආදායම ලොව දුප්පත්ම රටවල ජනයාගේ ආදායම මෙන් 75 ගුණයකටත් වඩා විශාල ව ඇත්තේ ද ලොව ඉහළම ආදායම් ලබන 20% දෙනා ලෝක දළ දේශීය නිෂ්පාදනයෙන් 86% ක් භූක්ති විඳින්නේ ද මේ නිසාය. ලොව ලොකුම පොහොසතා වන ඇමරිකානු ජාතික බිල් ගේට්ස්ගේ වාර්ෂික වත්කම දිළිඳු ඇමරිකානුවන් මිලියන 106 ක ගේ නැතහොත් චීනයේ ද.දේ. නිෂ්පාදනය තරම් විශාල වී ඇත්තේ එනිසා ය.

 

ඉදින් මේසා විශාල ඇති නැති පරතරයක් සමාජයේ පවතිද්දී සමාජය යහපත් වන්නේ කෙසේ ද කුසගින්න, මන්දපෝෂණය, රෝග පීඩා, වසංගතවලින් සමාජය ගැලවෙන්නේ කෙසේ ද?, හොරකම්, මත්ද්‍රව්‍ය, ඝාතනවලින් මිදෙන්නේ කෙසේ ද? දිනෙන් දින උග‍්‍ර වන ණය බරින් දිළිඳු පුද්ගලයින් ද රටවල් ද ධනවතුන්ගේ හා ධනවත් රටවල්වල වියගහට තබා බැඳෙනවා හැර ඉන් මිදෙන්නේ නැත. වත්මන වන විට ලාංකික අප අත්විඳින්නේ එම කටුක ඉරණමේ කුරිරු අත්දැකීමට ය. එහි ශාපලත් පීඩාවට ය. සහනයක දෑස් දල්වා ආණ්ඩුවකින් ආණ්ඩුවකට මාරු වුව ද කරවටක් ගිලූණු නරකාදියෙන් තවත් ගිලෙනවා විනා මිදීමක් නොමැත්තේ එනිසා ය.

 

එළඹ ඇත්තේ එය වෙනස් කිරීම සඳහා වූ කාලයකි, වගකීමකිත යුතුකමකි. ඒ සඳහා කැපවීමෙන් තොරව ඵලයක් අත්කර ගත නොහැක. පවත්නා ආර්ථිකය හැදෑරිය යුත්තේ ඒ නිසා ය. ඒ වෙනුවෙනි.

 

ඉදින් මේ ආර්ථිකය වෙනස් කළ යුතු නොවෙන්නේ ද? එය වෙනස් කළ යුතු ය. වෙනස් කළ හැකි ය. උත්තුංග සැබෑ මානවවාදී සමාජයක්, සැම දෙනාම සතුටින් සිටිය හැකි සමාජයක් බිහි කරගත හැක්කේ එමගින් පමණි. ඒ සඳහා ආර්ථිකයේ සැබෑ මූලයන් හා එහි හැසිරීම් හොඳින් ග‍්‍රහණය කරගත යුතු ය. ඒ පිළිබඳව මහා පරිශ‍්‍රමයක් සිය ජීවිත කාලයෙන් වසර 40 ට වඩා දරමින් කැප කිරීමක් කළ විශ්ව මානව පේ‍්‍රමියා කාල් මාර්ක්ස් ය. එහිලා පෙඞ්ඩි‍්‍රක් එංගල්ස් ද සම තැනක් ගත් අතර වී. අයි. ලෙනින් විසින් ද කොටස් පූර්ණය කරන ලදී. ඉඳින් මේ වෑයම් ගන්නේ එහි මූලික හරය පිළිබඳ අත ගෑමට ය. ඒ සඳහා ඔබේ ආශීර්වාදය පතමු.

 

මිනිසා සහ සමාජය

 

මිනිසුන් තනිව ජීවත් නොවෙයි. ඔවුන් ජාති, කුල, ආගම්, පවුල් ලෙස බෙදුන ද ජීවත් වන්නේ එකට ය. එය සමාජයයි. සමාජය තුළ එකිනෙකා අතර මිල දී ගැනීම් සිදුවේ. එය හුවමාරුවයි. හුවමාරු වන දෑ හුවමාරු භාණ්ඩ නම් වේ. එවිට සමාජයක් තුළ වන මෙම හුවමාරු ක‍්‍රියාවලිය ආර්ථික ක‍්‍රියාවලිය ලෙස හැඳින්වේ. එම හුවමාරු වන සමාජය ආර්ථිකය ලෙස නම් වේ.

 

ආර්ථිකයක ඇති කුඩා ම ශෛලය (ඒකකය* වන්නේ හුවමාරු භාණ්ඩයයි. භාණ්ඩයක් නිපදවන්නේ ගෘහයක, ආයතනයක හෝ ගොවි බිමක ය. ඒ සඳහා මිනිසුන් දහඩිය වගුරා වෙහෙසවිය යුතු ය. මෙම වෙහෙසවීම ශ‍්‍රමය ලෙස හැඳින්වේ. එවිට කිසියම් භාණ්ඩයක් තුළ එය නිපදවීම සඳහා වැයකළ ශ‍්‍රම ප‍්‍රමාණය අන්තර්ගත වේ.

 

කිසියම් ශ‍්‍රම ප‍්‍රමාණයක් නිපදවීම සඳහා ආහාර, විදුලිය, තාක්‍ෂණය, අධ්‍යාපනය, සනීපාරක්ෂාව ආදී වශයෙන් වන  ද්‍රව්‍ය අවශ්‍ය  වේ. එනම් ඒ සඳහා වියදමක් දැරිය යුතු ය. එය ශ‍්‍රම ප‍්‍රමාණයේ වියදම වන අතර එය භාණ්ඩයක් නිපදවීම සඳහා දැරිය යුතු වේ. එවිට භාණ්ඩයේ මිල වනුයේ,

 

භාණ්ඩයේ මිල = අමුද්‍රව්‍ය වියදම + ශ‍්‍රම ප‍්‍රමාණයේ වියදම වේ.

 

ආදි කල්පිත ප‍්‍රථම මිනිස් සාමූහිකය (සමාජය* තුළ හුවමාරුවක් සිදු නොවූ තරම් ය. එක් එක් මිනිස් සාමූහිකයන් තමනට අවශ්‍ය දේ තමන්ම නිපදවා ගති. අවශ්‍යතා බෙහෙවින් සීමා සහිත වීමත් ඒවා බොහොමයක් සොබා දහමෙන් ලබා ගැනීමෙන් ඊට හේතු විය. එහෙත් සමාජය වඩා සංකීර්ණවත්ම මිනිස් අවශ්‍යතා පළල් වී ගිය අතර, ඒවා තනි සමාජයකට සපුරා ගැනීම දුෂ්කර විය. ධීවරයින් මා`ඵ ඇල්ලීමටත්, ගොවියන් වගා කිරීමටත් කුඹල්කරුවන් වලං සෑදීමටත් වඩුවන් ලී බඩු සෑදීමටත් ආදී වශයෙන් සමාජය තුළ ක්‍ෂේත‍්‍රයන් බෙදී යන ලදි. මෙවිට කිසියම් මිනිස් අවශ්‍යතාවයක් පූර්ණ කර ගැනීම සඳහා මෙකී ක්‍ෂේත‍්‍රවල නිෂ්පාදන ඒකරාශී විය යුතු විය. ආදි කල්පිත සමාජය තුළ භාණ්ඩ හුවමාරුව උපත ලද්දේ ඒ අයුරිනි. එනම් භාණ්ඩයකට භාණ්ඩයක් හුවමාරු වීමයි. උදා : ලෙස ගතහොත් ගොවියා සහල් දී වළං හා මා`ඵ ලබා ගත්තා සේ ධීවරයා මා`ඵ දී වලං හා සහල් ලබා ගන්නා ලදි.

 

භාණ්ඩ හුවවාරුව අතිශය දුෂ්කර වූවක් විය. එමෙන් ම හිරිහැරදායක විය. උදාහරණයකින් කිවහොත් වලං සාදන්නකුට හැ¥ වලං ටිකත් රැුගෙන ගොවියකු ළ`ගටත් ධීවරයකු ළ`ගටත් යාමට සිදුවිය. එපමණකින් ගනුදෙනුව සිදුවූයේ නැත. ගොවියාට හා ධීවරයාට වලං අවශ්‍ය වී තිබිය යුතු විය. එසේ ම අනාරක්ෂිත ද විය. ඒ සඳහා විශාල කාලයක් හා ශ‍්‍රමයක් මිඩංගු කිරීමට ද සිදුවිය. මේ නිසා මිනිසුන් ඊට පිළිතුරක් සෙවීමේ නිතර වන ලදී.

 

භාණ්ඩ හුවමාරුව අතරට මුදල් පැමිණෙනුයේ මේ ගැට`ඵවට පිළිතුරක් පරිද්දෙනි. එනම් මුදල් යනු පොදු භාණ්ඩයකි. අතරමැදි භාණ්ඩයකි. එවිට ගනුදෙනුව සිදුවන්නේ,

කාගේත් පිළිගැනීමට හා පහසුවෙන් ගෙන යා හැකි දෙයක් මුලදී මුදල් ලෙස භාවිතා කරන ලදී. මුල් කාලයේ දී සිප්පි කටු වැනි දෑ යොදා ගත්ත ද පසුව රත්ත‍්‍රං වැනි දුර්ලභ දෙයක් යොදා ගන්නා ලදී. පසු කාලයේ දී රාජ්‍ය මුද්‍රාව මේ සඳහා එක්වීමෙන් එහි නෛතික හැඩයක් ගන්නා ලදි.

 

මුදල්වල පැමිණීම මිනිසුන්ගේ කටයුතු පහසු කළා පමණක් නොව එය සමාජය පංතිවලට ද බෙදා දමන ලදි. එනම් මුදල් ඒකරාශී කර ගැනීමෙන් ධනවතුන් ද, මුදල් අහිමි වීමෙන් දුප්පතුන් ද ලෙස සමාජය බෙදා දමන ලදී. 

 

- දේවක

ඒංගල්ස්ගෙ පවුල  පෞද්ගලික දේපල හා රජය ඇතිවූ හැටි කෘතියෙන් විශ්ලේෂණය කෙරෙන පෞද්ගලික දේපලහි සම්භවය මත තමා මාක්ස්ගෙ ප්‍රාග්ධනය  ආර්ථික විශ්ලේෂණය දිගහැරෙන්නෙ.

 

"ප්‍රාග්ධනය" සහ පවුල පෞද්ගලික දේපල හා රජය ඇතිවූ හැටි යනකෘතින් ගහට පොත්ත සේ පොත්තට ගහසේ අන්තර් පරායක්තයි..

 

වාම දහරාවේම අපගමනයක් ලෙස මෑත බාගයේදී කරලියට නැගුනු විවිධ මනෝවිශ්ලේෂන ගුරුකුලයන් විසින් ගෙනහැර දක්වන ඒංගල්ට මග හැරුනායැයි කියන ආත්ම මූලික සංකල්පද ඒංගල්ස්ගෙ කෘති තුල (ලංකාවේදී අපට හමුනොවූ )පුළුල් ඉගැන්වීම්මය.

 

භූ දේශපාලනිකව මහා අධිරාජ්‍යයන් නිර්මාණය වීමේ බෞතික පාදම නිශ්පාදන බලවේග තුල සිදුවන නව ජවයකින් යුතු පිමිය..

 

ඉතිහාසය පුරාම එකී අධිරාජ්‍යයන් පිහිටවූ මහා ඇලෙක්සැන්ඩර්ල ආතර්ලා වැනි අධිරාජයන් ස්වකීය අධිරාජ්‍යයන් ගොඩනැගුවෙ නිශ්පාදන බලවේග වල නියමයන් පිළිබඳ සවිඥ්ඥානිකව නොවේ. මහා අධිරාජ්‍යයන් පිහිටුවීම සඳහා ඔවුන්ව පෙලඹවූයේ ඔවුන්ගේ   බලය පිළිබඳ අනුරාගික ආත්මමූලික  කාරනාවන්ය.

 

ඒංගල්ස් බොහෝතැන්වල මේ සම්බන්දව සවිස්තරාත්මකව කරුනු ගෙනහැර දක්වල තියෙනව.

 

මනෝවිශ්ලේෂන ගුරුකුල විසින් ඒංගල්ස් ගෙන හැර දක්වපු අනාගත කොමියුනිස්ට් සමජාය හඳුන්වන්නෙ බෞතිකවාදීන්ගෙ ස්වර්ගය විදියට.

ඒ කියන්නෙ කොමිනිස්ට් සමාජය යනු වර්තමානයේ දුෂ්කර ජීවන කොන්දේසීත් සමඟ කටුක ජීවිත ගතකරන කම්කරු ප්‍රජාව සිතින් මවාගත් පැන්ටසියක් පමණයි යනුවෙන්.

ඇත්තෙන්ම ලෝක ඉතිහාසයේ  ජයලැබූ සෑම ශ්‍රෙෂ්ඨ අරගලයක්ම මහා සොයාගැනීමක්ම මුලින්ම පුත්ගලයෙක්ගේ හෝ කිහිපදෙනකුගේ සිතේ ඇතිවෙන සිහිනයක් වගේ දෙයක් තමා.පසුව මහ පොලොවෙ යතාර්ථයක් වෙන්නෙ.

පැන්ටසි අහසෙන් කඩා වැටෙන්නෙ නෑ ප්‍රායෝගික ලෝකයෙන්ම තමා පැනනගින්නෙ..

 

මිනිස් සිත්හී අඳුරු ගූඩ තැන් බොහෝයි..

ඒවායේ ඇතුලට වැද තව තවත් ඇතුලට යාම අඳුරු අත්භූත ගුහාවන් තුලට වැද ආතල් ගන්න මනෝවිකාරයක් මිස ගැඹුරු දේශපාලන කාරනාවක් නොවේය යන්නයි මගේ අදහස.

මනෝවිශ්ලේෂනය වෛද්‍ය විද්‍යාවට බාරදීලා ප්‍රායෝගික දේශපාලනය කරනවානම් මනෝවිශ්ලේෂන සායනවලින් එලියට ආයුතුයැයි මම තව දුරටත් අදහස් කරනව.

 

- ප්‍රියශාන්ත රාජපක්ෂ 

අරගලයේ අපරාජිත සටන්කරු "නිෂ්මි"

 

යහපත් හෙට දවසක් වෙනුවෙන්ද, නිවැරදි දැක්මක් සහිත වූ සමාජවාදී සමාජයක් ඇතිකිරීමේ අභිප්‍රායෙන් එදා 89 අරගලය තුලදී තම තරුණ ශක්තිය දහඩියෙන් ලෙයින් කැපකල පරම්පරාවකගේ කථාව තුල අපගේ මෙම ලිපිපෙළේ කථානායකයාවන "නිෂ්මි" පිලිබඳව එදා ඔහු සමග එක්ව වැඩකල අපගේ ඔහුගැන මතකය මෙසේ අවදිකිරීමට ගන්නා උත්සාහයේදී මෙය හුදෙක් "නිෂ්මි" පිළිබඳ කථාවමත් නොවන අතර මෙය එදා ඔහුසමග උරෙන් උර ගැටී වැඩකල ජීවිත කුසුම අරගලය වෙනුවෙන් පුදාහල ලෙනෝරලාගේ,පියසිරිලාගේ,මාරසිංහලාගේ,මහානාමලාගේ, බාලෙලාගේ,වෙනුරලාගේ, බන්දුලලාගේ කථාවද වියහැක. එසේම මෙකී නම්වලින් පරිභාහිරව අපගේ හදවත් තුල නම්වලින් පවා මතකයන් නොතබාම ගිය සියළු සොයුරු සොයුරියන්ගේ කථාවද වියහැක. එබැවින් ඒ සියළු සොයුරු සොයුරියන් ගැනමත් අපගේ හදවත්වල ගැඹුරු මතකයන් යලි මෙනෙහි කරමිනුත් මේ අරගලයේ අපරාජිත සටන්කරු "නිෂ්මි" යන ලිපිමාලාව ලිවීමට "සහෘද සාමුහිකය" හැටියට අප අදහස් කලෙමු.

 

එසේම මේ ලිපිමාලාව "නිෂ්මි" ගේ එදා පෙන්නූ නායකත්ව හැකියාව උත්කර්ෂවත් කර ඔහු හුදු වීරයකු කිරීමට නොව, එකී සන්දර්භය තුල ඔහුගේ පැවැත්මේ කොන්දේසි (conditions of existence) තුලදී ඔහු එකී සුවිසල් නායකත්ව භූමිකාවකට සේන්දුවූයේ කිසියම්මවූ යාන්ත්‍රික ආකාරයකින්ද, එසේත් නැත්නම් ඔහුගේ භූමිකාව මතුවීම යම්කිසි ද්විඝඨනාත්මක සංන්සිද්ධීන්ගේ අහඹු හෝ අනිවාරණීය ප්‍රතිපලයක් දැයි විමසීම වෙන කාටවත් නැතුවද අද දවසේ ශිෂ්‍ය පරම්පරාවට වැදගත් වනු ඇත. වෙනත් සරල ආකාරයකින් විස්තර කරතොත්, පළමු වසරේදී අතිශය සාමාන්‍ය ශිෂ්‍යයෙකුව ඉඳ, ඊලඟ අවුරුදු කීපය තුල මෙතරම් පළල් දැක්මක් සහ සංවිධාන ශක්තියක් පෙන්නුම් කලේ කෙසේද ? ඔහු ඒ තැනට ඔහුට ඉහලින් සිටි "පියසිරි මහත්තයා" ඇතුලු පිරිස ඔහුව ඇදගෙන පැමිනියේද, නැතහොත් ඔහුට ඔහුගේ ඉහල නායකත්ව වලල්ළේ පසුවූ සිසු නායකයන් වුනු රංජිදන්,වෙනුර,බාලේ,සේන මච්චාගම යන අයගේ යම්කිසි ආභාශයන් ඔහුට බලපෑවේද ? එසේත් නැත්නම් එම හැකියාව ඔහුගේම ස්වයංව පැමිනි ඔහුටම උරුමවූ (inherited ) හැකියාවක්ද ? එසේත් නොමැතිනම් එදා පැවති සංදර්භය තුල ඇතිවතිබූ වාස්ථවික තත්වයන් ඔහුගේ භූමිකාවට බලපෑවේද යන්න පිළිබඳව අප විමර්ශනාත්මකව බැලිය යුතුය. ඒ අන්කිසිවක් නිසා නොව ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරයේ ඊලඟ පරම්පරා වලින් බිහිවන්නාවූ නායකයනටත්, ක්‍රියාධරයනටත් "නිෂ්මි" පිලිබඳ මෙවන් විශ්ලේෂණයක් ඔවුන්ගේ භාවිතාවන් වලටද උචිතකර ගැනීමට එය මහත් පිටිවහලක් විය හැකිය.එසේම තවත් අතකින් "නිෂ්මි" ප්‍රමුඛ එද දිවිදුන් මුලුමහත් ශිෂ්‍ය නායකයින්, ක්‍රියාධරයින් වෙතට පුදකරන ගෞරවයක්ද වනුඇති බවට අපි "සහෘද සාමුහිකය" වෙනුවෙන් විශ්වාස කරන්නෙමු.

 

මෙම ලිපිපෙළ අප "89 සහෝදරත්වය" ඉදිරියට ගෙනයාමේ එක් ධනාත්මක පියවරක් ලෙස අප සහෝදර පිරිසක් විසින් පිහිටුවාගන්නා ලද "සහෘද සාමුහිකය" දේශපාලන සංවිධානය මගින් එළිදක්වනු ලබන මෙම "පවුර" විද්‍යුත් සඟරාවේ ලිපිපෙළක් ලෙස පලවන අතරම, "89 අරගලයට" දායකත්වය සැපයූ, එමෙන්ම නිෂ්මි ඉතාම ලඟින් ඇසුරුකල, වත්මන් කාලයේ ලේඛකයකු ලෙස කටයුතු කරන මහින්ද සෙනරත් සොයුරා විසින් මීට කලකට පෙර ලියන ලද"නිෂ්මි" නමින් ලියාපලකරන ලද ග්‍රන්ථයේ සිංහල සහ ඉංග්‍රීසි පරිවර්තනයන් කොටස් වශයෙන් මෙහි පලකිරීමට නියමිතය...

1952 දී වාමාංශික ව්‍යාපාරය ප්‍රමුඛ කරගෙන පවත්වන ලද ප්‍රභල "හර්තාල්" ව්‍යාපාරය මගින්ද, 1971 දී සහ 1989 දී ජ.වි.පෙ මූලිකත්වයෙන් සිදුකරන ලද විප්ලවකාරී කැරළි 2 ක් මගින්ද ශ්‍රී ලංකා භූමි තලයේ කම්කරු අධිපතිත්වය සහිත රාජ්‍යයක් පිහිටුවීමේ ආසන්න උත්සාහයන් කීපයක් ඇතිවූබව අප දනිමු.මේවා පරාජයෙන් කෙලවර වූවද, ඒවායේ ධනාත්මක සාධක අද දක්වාම සමාජයේ බල පවත්වන බවද රහසක් නොවේ.මීට අමතරව "80 වැඩවර්ජය"ද ලාංකික දේශපාලනය තුල තවත් එක් ආකාරයකින් වැඩකරන පංතිය, මෙම පාලක "හෙජමොනික"බලය (හෙජමොනික බලය යනු පාලක පංතිය විසින් පීඩිත ජනතාව මත නඩත්තුකරගෙන යන, ඔවුන්ගේ කැමැත්ත මත හෝ බලහත්කාරය මත හොබවන බලයයි) දරන්නාවූ පාලක පංතියට එල්ලකල බලවත් පහරක් (resistance ) වූවද, ඒ ක්‍රියාමාර්ගය තුල එක් දිශානතියකට වූ සම්ප්‍රයුක්ත බලයක් නොවූයෙන් මුලින් දැක්වූ ඓතිහාසික පැනනැගීම් තුන අද දක්වාම ලාංකීය සමාජය තුල සමාජවාදී ආකෘතියක පිහිටා හෝ ඒ මත පදනම්වූ ප්‍රභල ගනයේ ක්‍රියාන්විත වූ බවනම් සැබෑවකි.

 

එහෙත් තවත් එක් විශේෂිත ලක්ශනයක් ලෙස ගෙනහැර දැක්විය හැක්කේ ඉහත පැනනැගුනු කිසිදු අරගලයකදීවත් ජාත්‍යාන්තර ප්‍රජාවගේ හෝ ජාත්‍යාන්තර වාමාංශික ව්‍යාපාරවල හෝ කිසියම්ම වූ සාධනීය පිටුවහලක් ඒවාට නොලැබී යාමයි.

 

මානව හිමිකම් උල්ලංඝනය වීම් කරණකොටගෙන විදේශ මානව හිමිකම් ආයතන මගින් ඇතිවූ යම් ප්‍රමාණයක තෙරපුම ඇරෙන්නට ඒ අරගල හුදෙක් රටතුලටම සීමාවූ ආකාරයේ ඒවා විය.එපමනක් නොව, 70 දශකයෙන් ඉක්බිතිව ලොව පුරාමත් ඇතිවූ විප්ලවකාරී ව්‍යාපාරවල අරගල ජයග්‍රාහීව අවසන්වූ ඒවා නොවීය.ලතින් ඇමරිකානු කලාපයේ ඇතිවූ සැන්ඩනිස්ටා ව්‍යාපාරය (Sandinista Movement), ෆරබුන්ඩෝ මාර්ටි ව්‍යාපාරය (Farabundo Marti Movement), චිලියෙහි අයන්ඩේගේ උත්සාහය, කම්පුචියා හි බල අරගලය, ආදි මෙකී නොකී සියල්ලමත් මහා ආශ්වාදජනක ලෙසත්, ලොවපුරා වාම ක්‍රියාධාරීන්ටත් උත්තේජනයක් ඇතිවිය හැකි ලෙසකටවත් අවසන්වූ ඒවා නොවීය. ඇත්ත වශයෙන්ම කියුබාවේදී කස්ත්‍රෝ-ගෙවාරා ප්‍රමුක විප්ලවවාදීන් ලොවපුරා වාම ක්‍රියාධරයිනට අත්කරදුන් සුවිසල් ප්‍රායෝගික නිදර්ශනයත්, වියට්නාමයේ ඇමරිකන් හමුදා පලවාහැර වියට්නාමය තුල ඇතිකල යම් සමාජවාදී රාමුවක පිහිටවූ පාලණ ක්‍රමයත් පමනක්ම මේ දක්වා ලොවපුරා 50 දශකයෙන් පසු ඇතිවූ වඩාත්ම ධනාත්මක පෙරලි වේ.

 

මේ තත්වය ලංකාවේ දේශපාලනය තුලදී විග්‍රහ කරනවිටදී, ලංකාව තුල 1935 වකවානුව තුල සිට මේ දක්වා වාමාංශික ක්‍රියාකාරිත්වය ගත්විට ආරම්භයේදී ඊට තිබූ විභවයන් අදවනවිට ක්ෂයවීයන ආකාරයක් හොදින් දෘශ්‍යමාන වනබව අප සැඟවියයුතු නොවේ. මේ සඳහා බලපාන්නාවූ විවිධ සාධක ජාත්‍යාන්තරවත් ඇතිමුත් ලංකාවතුල අදපවා අපසතුව ඇති මනා පලපුරුදු වාමාංශික ක්‍රියාධරයින් ප්‍රමාණය සැලකූවිට ඊට සමානකලහැකි වෙනත් ආසියාතික රටක් සොයාගැනීම උගහට බැව් මාගේ හැඟීමයි.පරාජයවුනු අරගල දෙකකට දායකත්වය දුන් වාමාංශික ක්‍රියාධරයන් අතිවිශාල ප්‍රමාණයකගේ දායකත්වය සහ ඔවුන්ගේ අත්දැකීම් සම්භාරය හරිහැටි මේ දක්වා එක්තැන්කරගැනීමට අපොහොසත්කමද, පවතින්නාවූ වමේ පක්ශ සහ ඒවායේ ක්‍රියාධරයින් තම තමන් නියෝජනය කරන්නාවූ තමන්ගේ පක්ශවලටම කොටුවී අනෙක් වාමාංශික පක්ශවල ක්‍රියාධරයින් තම "අනෙකා" ලෙස සිතීමටත්, ඒ අනුව ඔවු නොවුන් එකිනෙකා කෙරෙහි විරුද්ධාභාසයෙන් ක්‍රියාත්මක වීමට පටන්ගැනීමත්, ජාත්‍යාන්තර වාමවාදී දියුණු ක්‍රියාමාර්ග වෙනුවට රටතුලටම කොටුවූ ජාතික ක්‍රියාමාර්ගවල ගිලීසිටීමත්, ඊලඟ ඓතිහාසික නිශ්පාදන ක්‍රමය ඉදිරියට ගෙනඒම වෙනුවෙන් පෙනීසිටීම වෙනුවට පවතින ක්‍රමයේ තාවකාලික ඒජන්තයන් වන අවුරුදු 5න් 5 ට පත්වන ආන්ඩු සමග තම ඇරියස් යවාගැනීමට හැප්පීමත් යන මේදක්වාම සාධනීය ප්‍රතිඵල අත්නොවුනු දේවලම නැවත නැවතත්‍ යෙදීසිටීමත් යන කාරණා මෙසේ ලාංකීය වාම ව්‍යාපාරය ක්‍රමයෙන් ක්ශයවීමට කෙලින්ම අභිමුකවන කාරනා ලෙස අප හඳුනාගත යුතුය.

 

ඊට අමතරවද, ලංකාව වැනි පරිධියේ ඇති රටවල මුල්බැස ඇති සංස්කෘතික පසුගාමී ලක්ෂන වාම ව්‍යාපාරයන්ටද කාන්දුවීම ලංකාව වැනි රටවල ධනේශ්වර ක්‍රමය වර්ධනය වීම වෙනුවට උත්තරාරෝපිත අවවර්ධිත ධනේශ්වර ක්‍රමයක් ආරෝපිත වීම සහ එහි ප්‍රතිපලයක් ලෙස දියුනු කම්කරු පංතියක් මතුවීම වෙනුවට දුගීකරණය ආදේශිත වීම, වැනි වෙනත් කරුනුද ඉහත හේතූන් වෙනුවට කෙනෙකුට දැක්විය හැකිය.......

 

(2වන කොටස ලබන සතියේ)

 

- KAYA.

සිංසි බුවා